شناسایی عوامل اجرایی محیط زیستی دستیابی به زنجیره تأمین سبز با روش مدل‌سازی ساختاری تفسیری

نوع مقاله: علمی- ترویجی

نویسندگان

1 استادیارگروه مدیریت دانشگاه میبد، میبد، ایران

2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت صنعتی، واحد یزد ، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران

چکیده

سازمان‌ها با وارد کردن زنجیره‌تأمین سبز در فرایندهای تصمیم‌گیری، از طریق خریداری منابع سبز و به کارگیری روش‌های دوستدار محیط‌زیست منجر به تولید محصولات سبز شده و نیز یک مزیت رقابتی برای سازمان ایجاد و سبب تقویت اعتبار و چهره سازمان در بازار و بین مشتریان می‌شود. از طرفی بهبود عملکرد محیط‌زیستی سبب سوددهی می‌شود و با تدوین سیاست‌های سبز می‌توان به مزایای زیادی دست یافت. در این پژوهش ابتدا با بررسی مباحث نظری، اصلی‌ترین عوامل در اقدام‌های اجرایی محیط‌زیستی دستیابی به زنجیره‌تأمین سبز شناسایی گردیده و سپس با به‌کارگیری مدل‌سازی ساختاری تفسیری، روابط بین عوامل مورد تجزیه و تحلیل قرار داده شده است. نتایج این پژوهش نشان‌دهنده این است که این عوامل را‌ می‌‌توان در هفت سطح بر اساس مدل ساختاری تفسیری طبقه‌بندی کرد. عامل بهره‌گیری از تکنولوژی‌های جدید و دوستدار محیط‌زیست (جهت جلوگیری از ورود آلاینده‌ها به محیط‌زیست و بهینه‌سازی مواد مصرفی و انرژی)، تأثیرگذارترین عامل شناخته شد که با داشتن آن‌ می‌‌توان زمینه‌ساز بسیاری از عوامل دیگر شد. همچنین در خصوص قدرت نفوذ و وابستگی باید بیان نمود، عواملی که مهمتر و در سطوح پایین‌ قرار دارند، اغلب در ناحیه مستقل که دارای نفوذ بالا و ‌میزان وابستگی کم هستند، قرار گرفته‌اند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


آزاد، سجاد. (1396). «کاربرد مدل‌سازی ساختاری تفسیری برای توانمندسازهای مدیریت زنجیره‌تأمین سبز». هشتمین کنفرانس بین‌المللی حسابداری و مدیریت و پنجمین کنفرانس کارآفرینی و نوآوری‌های باز.

باقری نژاد، صادق. (1396). «بررسی نقش زنجیره‌تأمین سبز برای کسب مزیت رقابتی». کنفرانس بین‌المللی زنجیره‌تأمین سبز.

حیدرزاده مقدم، محمد. محقق زاده، فاطمه. (1396). «تأثیر تمرکز زیست‌محیطی بر زنجیره‌تأمین سبز با نقش میانجی گری تعهد به منابع». دومین کنفرانس بین‌المللی مدیریت و حسابداری.

عظیمی فرد، آرزو. موسوی راد، سیدحامد. آریافرد، شهرام. (1396). «اولویت بندی معیارهای زنجیره‌تأمین سبز پایدار در صنعت فولاد». چهارمین کنفرانس بین‌المللی برنامه‌ریزی و مدیریت محیط‌زیست.

محمودخانی، جواد. تولایی، ملیحه. (1396). «شناسایی موانع استقرار زنجیره‌تأمین سبز در صنایع غذایی ایران با رویکرد مدل‌سازی ساختاری تفسیری». کنفرانس بین‌المللی زنجیره‌تأمین سبز.

 Ahi, P., & Searcy, C. (2013). “A comparative literature analysis of definitions for green and sustainable supply chain management”. J Clean Prod, 52: 329–341.

Akyuz, E., & Celik, E. (2015). “A Fuzzy DEMATEL method to evaluate critical operational hazards during gas freeing in crude oil tankers”. J Loss Preven Process Indust, 38: 243–253.

Olugu, E.U., Wong, K.Y., Shaharoun, A.M. (2011). Development of key performance measures for the automobile green supply chain. Resour Conserv Recycl, 55(6): 567–579.

Tseng, M.L., Tan, K., & Chiu, A.S. (2016). “Identifying the competitive determinants of firms’ green supply chain capabilities under uncertainty”. Clean Technol Environ Policy, 18(5): 1247–1262.