بررسی راهبرد جایگزینی واردات در بخش کشاورزی آرژانتین

نوع مقاله : کاربردی

نویسنده

دانشجوی دکتری مهندسی مکانیزاسیون کشاورزی (گرایش مدیریت و تحلیل سامانه ها) * دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان

چکیده

نظر به این‌‌که بخش کشاورزی نقش بسیار مهمی به‌‌عنوان بستر فعالیت اقتصادی کشور دارد، از این‌‌رو در تدوین تدابیر راهبردی و سیاست‌‌گذاری‌‌های مرتبط با این بخش، استفاده از تجارب سایر کشورها می‌‌تواند مفید واقع گردد. هدف از این مطالعه، مرور سیاستها و برنامه‌‌های تجاری مرتبط با بخش کشاورزی آرژانتین با محوریت راهبرد جایگزینی واردات در دوره 2017-1990 بود. روش مورد استفاده در این تحقیق از نوع مرور بهترین شواهد بود که یک روش حدمتوسط بین دو روش نگارش مقالات مروری نظام‌‌مند و مرور روایتی است. این نوع مقالات ترکیبی از روش‌‌های نظام‌‌مند کمّی، با تمرکز روی مطالعات منفرد و مباحث ماهوی، و از نقطه‌‌نظر روایتی با تمرکز روی بهترین شواهد در حیطه موردنظر است. نتایج نشان داد که در ابتدا راهبرد جایگزینی واردات با پویا کردن تولید و مصرف داخلی به رشد اقتصادی کمک کرد، اما نتوانست رشد پایدار را ارتقا بخشد. اعمال برنامه‌‌هایی مانند مالیات سنگین بر زنجیره‌‌های مختلف بخش کشاورزی و محدودیت‌‌ها در زمینه صادرات به‌‌منظور مدیریت بازارهای داخلی، تأثیر معنی‌‌داری بر درآمدهای تولیدکنندگان کشاورزی و کاهش پذیرش فناوری‌‌ها داشت و در کوتاه‌‌مدت سبب اثرگذاری مقطعی و در بلندمدت باعث کاهش انگیزه تولیدکنندگان شد. تمرکز بر کاهش قیمت محصولات اولیه کشاورزی برای جلوگیری از افزایش تورم در کوتاه‌‌مدت مؤثر بود، اما در بلندمدت کارایی لازم را نداشت، زیرا بخش زیادی از تورم ریشه در هزینه‌‌های فراوری و توزیع محصولات داشت. از سال 2015 دولت آرژانتین تغییرات اساسی از جمله حذف و کاهش مالیات بر صادرات را در اولویت قرار داده است.
 

کلیدواژه‌ها


اتقایی کردکلایی، م. (1389)، «برآورد نرخ ارز تعادلی و بررسی اثر احتمالی آن بر شاخص حمایت از تولیدکننده بخش کشاورزی ایران». پایان‌‌نامه کارشناسی ارشد، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی دانشگاه تهران.
اخوی، ح. (1379)، «تجارت بین‌‌الملل، استراتژی بازرگانی و توسعه اقتصادی». تهران، موسسه مطالعات و پژوهش‌‌های بازرگانی.
اقبالی، علیرضا و ریحانه گسکری (1383)، «تبیین راهبردهای تجاری در ایران»، پیک نور، دوره 2، شماره 2، صفحه 77-63.
برادران‌‌شرکا، حمیدرضا و سکینه صفری (1377)، «بررسی اثر صادرات بر رشد بخش‌های اقتصادی ایران (1338 تا 1372) پژوهشنامه بازرگانی»، دوره 2، شماره 6: 32-1.
حسینی، س. ص؛ پاکروان، گیلانپور و اتقایی (1390)، «بررسی اثر سیاست‌های حمایتی بر تغییرات بهره‌‌وری بخش کشاورزی در ایران» نشریه اقتصاد و توسعه کشاورزی، شماره: 25، (4): صفحه 516-507.
دژپسند، فرهاد و حسین صبوری (1388)، «تأثیر سیاست توسعه صادرات بر رشد بخش غیرنفتی ایران»، اقتصاد مالی، 2(3): 130-111.‎
میرزایی، حجت‌‌اله (1376)، «بررسی تحلیلی نقش راهبرد جایگزینی واردات در رشد تولید صنعتی ایران با استفاده از فن داده - ستانده»، برنامه و بودجه، شماره 37: 84-57.
Alejandro, N. P., Falconi, C., Ludena, C., & Martel, P. (2015), Productivity and the Performance of Agriculture in Latin America and the Caribbean: From the Lost Decade to the Commodity Boom. No. 211725. International Association of Agricultural Economists.
Anllo, G., Bisang, R., & Campi, M. (2013), (Eds). Claves para repensar el agro argentino. Eudeba.
Awokuse, T. O. (2007). Causality between exports, imports, and economic growth: Evidence from transition economies. Economics letters, 94(3), 389-395.
Bielschowsky, R. (2016), ECLAC Thinking, Selected Texts (1948-1998).
Butler, I. (2014). Capacidad productiva y cadenas de valor en la estrategia de desarrollo y de inserción internacional. IERAL.
CEPAL. (2014), Integracion Regional: Hacia una estrategia de cadenas de valor inclusivas.
CEPAL. (2020), Estadisticas tributarias en America Latina y el Caribe 2020/Revenue Statistics in Latin America and the Caribbean. 1990-2018.
Cetrangolo, H. et al. (2008), Impuestos a las Exportaciones y otras Barreras no Arancelarias: Consecuencias, Impactos y Politicas Alternativas. Documento para el Banco Mundial. UdeSA.
Elverdin, P. (2014), Los paises Del ABPU y su participacion en la agricultura mundial. Grupo de Productores Del Sur (GPS).
FAO. (2020), http://www.fao.org/faostat/en/#country/9.
Fundacion, I. N. A. I. (2014), Nuevo regionalismo. Consecuencias para el comercio agroindustrial. Buenos Aires. Inter-American Development Bank (IADB). (2014).
Knoema. (2019), https://knoema.com/atlas/Argentina.
Lema, D and Gallacher, M. (2012), Producer Support Estimates: Argentine Agriculture. Report prepared for the Inter-American Development Bank.
Lema, D. (2010), Factores de crecimiento y productividad Agricola. El rol Del cambio tecnologico. In: Reca, LG, Lema, D., and Flood, C., editors. El crecimiento de la agricultura Argentina-medio siglo de logros y desafios. Editorial Facultad de Agronomia. Universidad de Buenos Aires. Argentina.
Lema, D. (2016), Crecimiento y productividad total de factores en Argentina y paises Del cono sur: 1961-2013. Washington, DC, United States. World Bank.
Lema, D., Amaro, I. Benito, and Rabaglio, M. R. (2017), Indicadores sinteticos de resultados economicos de los principales cultivos pampeanos. Instituto de Economia CICPES. Instituto Nacional de Tecnologia Agropecuaria. INTA. Argentina.
Lema, D., Gallacher, M., Egas Yerovi, J. and Paolo De Salvo, C. (2018), ANALYSIS OF AGRICULTURAL POLICIES IN RGENTINA 2007-2016. Inter-American Development Bank. Series of Publications on Monitoring Agricultural Policy.
Lence, Sergio. (2010), The Agricultural Sector in Argentina: Major Trends and Recent Developments. In: Alston, Julian M., Babcock, Bruce A., and Pardey, G. Philip, editors. Shifting Patterns of Agricultural Production and Productivity Worldwide. Ames, IA, United States. Midwest Agribusiness Trade Research and Information Center, Iowa State University.
Llach, Juan J. M., Harriague, Marcela, and O’Connor, Ernesto. (2004), La generacion de empleo en las cadenas agro industriales. Buenos Aires, Argentina. Estudio Economía & Sociedad, Fundación Producir Conservando.
Ministerio de Agroindustria (MINAGRI, now “Secretaria de Gobierno de Agroindustria”). (2017), Lineamientos generales de gestion. Presentation at the MINAGRI-OECD meeting. November 2017. Buenos Aires.
Ministerio de Hacienda. (2017), Portal de datos economicos. https://www.minhacienda.gob.ar/datos/.
OECD. (2019), AD/ CA (2018) 9/FINAL. TRADE AND AGRICULTURE DIRECTORATE COMMITTEE FOR AGRICULTURE. Agricultural Policies in Argentina.
Peng, X., Marchant, M. A., and Reed, M. R. (2004), Identifying monetary impacts on food prices in China: A VEC model approach (No. 377-2016-20852).
Regunaga, M and Tejeda Rodriguez, A. (2015), Argentina’s Agricultural Trade Policy and Sustainable Development. International Centre for Trade and Sustainable Development (ICTSD). International Environment House. 7 Chemin de Balexert, 1219 Geneva, Switzerland. Issue Paper No: 55.
Regunaga, M. (2008), El escenario internacional agroalimentario y las opciones de politicas agropecuarias y alimentarias. CARI.
Regunaga, M. (2010), Implications of the organization of the commodity production and processing industry: The soybean chain in Argentina.
Richards, C., Lawrence, G., and Burch, D. (2011), Supermarkets and agro-industrial foods: The strategic manufacturing of consumer trust. Food, Culture & Society, 14(1), 29-47.
Slavin RE. (1986), Best-evidence synthesis: an alternative to meta-analytic and traditional reviews. Educ Res; 15 (9): 5-11.
Snyder, M. (2015), Evolucion de los sistemas productivos argentinos. Dairylando portal. https://dairylando.com/2015/11/14/evolucion-de-los sistemas-productivos-argentinos.
Sonnet, F. H. (1999), La reforma economica y los efectos sobre el sector agropecuario en Argentina (1989-1999). Asociación Argentina de Economía Politica, XXXIV Reunion Anual (Rosario, Argentina).
Trejos, R., Segura, o., Vargas, E. and LlcaTitulo, V. (2004), Mas que alimentos en la mesa: la real contribucion de la agricultura a la economia. Grupo Interagencial de Desarrollo Rural, & Inter-American Institute for Cooperation on Agriculture. IICA. San José.
World Bank. (2016), World Bank Open Data. https://data.worldbank.org/indicator/NV.AGR.TOTL.ZS?locations=AR.
World Bank. (2006), Argentina Agriculture and Rural Development: Selected ssues. Report No. 32763-AR. Washington, DC: World Bank.