کالاهای مناسب جهت دریافت تعرفه ترجیحی از هند (فهرست پیشنهادی کالاهای درخواستی ایران در موافقتنامه تجارت ترجیحی با هند)

عابدین مقانکی, محمد رضا; حسینی, میرعبداله

doi:10.22034/bs.2022.541839.2408

کالاهای مناسب جهت دریافت تعرفه ترجیحی از هند (فهرست پیشنهادی کالاهای درخواستی ایران در موافقتنامه تجارت ترجیحی با هند)

نوع مقاله : ترویجی

نویسندگان

محمد رضا عابدین مقانکی ¹

میرعبداله حسینی ²

¹ عضو هیات علمی موسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی

² عضو هیات علمی موسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی

10.22034/bs.2022.541839.2408

چکیده

هند، در ابعاد اقتصادی، سرمایه‌گذاری‌ و تجاری جایگاه پویا و رو به رشدی در اقتصاد بین‌الملل دارد و با شکل‌گیری موافقتنامه تجارت و همکاری (روابط اقتصادی و تجاری ایران و هند با امضای تفاهم‌نامه‌ای به ارزش 500 میلیون دلار در سال 2015 برای توسعه بندر چابهار وارد فاز جدیدی شد؛ سرمایه‌گذاری برای احداث خط آهن، توافق سه‌جانبه ایران، هند و افغانستان برای احداث کریدور حمل و نقل بین‌المللی در چابهار، علی‌رغم تحریم آمریکا علیه ایران، به گسترش روابط کمک کرد. با توجه به تلاش‌های انجام شده برای بسترسازی توسعه تجارت دوجانبه، انعقاد موافقت‌نامه تجارت ترجیحی دوجانبه می‌تواند تسهیل‌کننده باشد) به‌ویژه موافقتنامه تجارت ترجیحی بین ایران و هند، منافع قابل توجه غیراقتصادی، اقتصادی ‌و تجاری می‌تواند به همراه آورد. مطالعه‌ حاضر در راستای ارائه پاسخ به این پرسش‌ها است که تجارت دوجانبه ایران و هند چه وضعیتی دارد و در یک دهه گذشته، آیا تغییر و تحولات تجاری دوجانبه ناشی از اثر انحراف‌‌ و یا ‌ایجاد تجارت بوده است؟ هدف اصلی مقاله، ارزیابی توسعه تجارت دوجانبه ایران و هند است. برای این منظور، معیارهایی از قبیل «برآورد ظرفیت تجاری» و «محاسبه ایجاد و انحراف تجارت» برای توسعه تجارت دوجانبه طی دوره 2020-2010، مورد سنجش و ارزیابی قرار گرفته است. مطابق محاسبات، ظرفیت صادرات ایران به هند معادل 21 میلیارد دلار است که با توجه به میزان صادرات فعلی، حدود 88.6 درصد از این پتانسیل محقق نشده است. همچنین 90 درصد از این کالاها واسطه‌ای و حدود 10 درصد مصرفی است که به‌ترتیب از متوسط تعرفه 9.5 درصد و 28.6 درصد برخوردارند؛ به نظر می‌رسد کاهش تعرفه‌های هند در چارچوب موافقت‌نامه تجارت ترجیحی می‌تواند زمینه افزایش صادرات ایران به هند را فراهم سازد. همچنین، نتایج مطالعه نشان می‌دهد، طی دوره، افزایش سهم تجارت دوجانبه ایران و هند همسو با توسعه تجارت ایران نبوده است ‌و توسعه و تعمیق تجارت دوجانبه به توسعه تجارت ایران منجر نشده است. تحلیل نتایج حاکی است که عدم توسعه تجارت دوجانبه ناشی از ساختار تجاری ایران است‌و هم‌اکنون امکان توسعه تجارت دوجانبه بین ایران و هند ضعیف به نظر می‌رسد. البته با ارتقای ساختار اقتصادی-تجاری ایران، امکان بهره‌گیری از منافع تجارت دوجانبه و همگرایی اقتصادی-تجاری فراهم می‌شود.

کلیدواژه‌ها

موافقت‌نامه تجارت ترجیحی / کالاهای درخواستی ایران / هند

عنوان مقاله English

Suitable Goods to Receive Preferential Tariffs from India (Proposed list of Goods Requested by Iran in the Preferential Trade Aagreement with India)

نویسندگان English

Mohamadreza Abedin ¹

Mir Abdollah Hosseini ²

¹ Faculty member of Institute for Trade Studies and Research

² Faculty member of Institute for Trade Studies and Research

چکیده English

In economic, investment and trade dimensions, India has a dynamic and growing position in the international economy. With the formation of a trade cooperation agreement, especially a preferential trade agreement between Iran and India, significant non-economic, economic and trade benefits can be achieved. This study aims to provide answers to the questions of the state of bilateral trade between Iran and India, and in the past decade, have the changes in bilateral trade been due to the effect of diversion or the creation of trade? The main purpose of this article is to evaluate the development of bilateral trade between Iran and India. For this purpose, criteria such as “estimation of trade capacity” and “calculation of trade creation and diversion” for the development of bilateral trade during the period 2020-2010 have been assessed and evaluated. According to calculations, Iran’s export capacity to India is equivalent to $B21, which according to the current amount of exports, about 88.6% of this potential has not been realized. Also, 90% of these goods are intermediate and about 10% are consumer goods, which have average tariffs of 9.5% and 28.6%, respectively; It seems that the reduction of India’s tariffs within the framework of the preferential trade agreement could pave the way for an increase in Iran’s exports to India. Also, the results show that the increase in the share of bilateral trade between Iran and India was not in line with the development of Iranian trade, and the development and deepening of bilateral trade did not lead to the development of Iranian trade. The analysis of the results shows that the lack of development of bilateral trade is due to the trade structure of Iran, and at present the possibility of developing bilateral trade between Iran and India seems weak. Of course, by upgrading Iran’s economic-commercial structure, it will be possible to take advantage of bilateral trade and economic-commercial convergence.

کلیدواژه‌ها English

Preferential Trade Agreement / Requested Goods by Iran / India

آرنون، اسپریک و وین‌بلات. (1996). «چگونگی برآورد پتانسیل تجاری بین دو کشور». مترجم: ابراهیم علی رازینی، مدیریت پژوهش‌های اقتصادی بین‌المللی موسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی.

ثاقب، حسن و سیف اله صادقی یارندی. (1385). «بررسی آثار موافقت‌نامه تجارت ترجیحی دوجانبه ایران و پاکستان: با استفاده از مدل شبیه‌سازی اسمارت». پژوهشنامه بازرگانی، سال 10، ش.38، بهار، 259-294.

حسینی، میرعبداله‌و بیتا نوروزی. (1399)، «ارزیابی ‌و برآورد ظرفیت‌های صادراتی‌ محصولات ‌صنایع‌ غذایی ایران به بازار روسیه». مطالعات اوراسیای مرکزی، دانشگاه تهران، سال 13، ش 1، بهارو تابستان، صص 23-46.

راسخی، سعید و حسینی میرعبداله. (2017). «ارزیابی همگرایی اقتصادی منطقه‌ای حوزه دریای خزر». مطالعات اوراسیای مرکزی، دانشگاه تهران، سال 10، شماره 1، بهار و تابستان، صص 67-84.

رحمانی میترا. (1393). «تحولات شمال آفریقا و فرصت‌های تجاری ایران (تعیین کالاهای درخواستی ایران برای کاهش تعرفه در صورت برقراری تجارت ترجیحی)». بررسی‌های بازرگانی. شماره ۶۵.

شرکت‌چاپ ‌‌و نشربازرگانی. (1398). «قانون مقررات صادرات‌ و واردات». موسسه مطالعات ‌و پژوهشهای بازرگانی.

عابدین مقانکی، محمدرضا و همکاران. (1384). «پیامدهای بازرگانی برقراری ترتیبات تجاری ترجیحی میان ایران و کشورهای عربی». موسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی.

عابدین، محمدرضا و مسعود کمالی اردکانی. (1384). «پیامدهای برقراری ترتیبات تجاری ترجیحی در غرب آسیا بربخش خارجی ایران». پژوهشنامه بازرگانی، سال 10، ش 37، زمستان، صص 109-128.

عابدین، مقانکی و محمدرضا و همکاران. (1396). «گسترش بازارهای ایران در جنوب غرب آسیا». موسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی.

نصیرزاد، مهران‌ و میرعبداله‌ حسینی. (1391). «ارزیابی‌ و برآورد ظرفیت‌ تجاری دوجانبه ایران با ج. آذربایجان». مطالعات اوراسیای مرکزی، دانشگاه تهران، سال 5، ش 11، پاییزوزمستان، صص 115-34.

یعقوبی، پریسا و حسن ثاقب. (1398). «اهمیت راهبردی بندر چابهار در تعاملات منطقه‌ای ایران و هند». موسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی.

Abedin Moghanaki, Mohammad Reza et al. (2004), Business Consequences of Establishing Preferential Trade Arrangements between Iran and Arab Countries, Business Studies and Research Institute.

Abedin, Mohammad Reza and Masoud, Kamali Ardakani (2004). Consequences of establishing preferential trade arrangements in West Asia on Iran's foreign sector, Business Research, Year 10, Vol. 37, Winter, pp. 109-128.

Abedin Moghanki, Mohammad Reza et al. (2016), Expansion of Iran's Markets in Southwest Asia, Business Studies and Research Institute.

Arnon, Spirak and Weinblatt (1996). The Potential for Trade between …, the World Economy, vol 19.

Commercial Printing and Publishing Company (2018). Law on export and import regulations. Institute of Business Studies.

Hosseini, Mir Abdallah and Bita, Nowrozi (2019), evaluation and estimation of the export capacity of Iran's food industry products to the Russian market, Central Eurasian Studies, University of Tehran, year 13, no. 1, Spring Summer, pp. 23-46.

ITC: UNCTAD/WTO (1997). National Export Performance and International Demand, Research Paper, International Trade Center (ITC).

Krugman, P. (1991), Geography and Trade, Cambridge (MA): MIT Press.

Nasirzad, Mehran and Mir Abdollah Hosseini (2012), evaluation and estimation of Iran's bilateral trade capacity with c. Azerbaijan, Central Eurasian Studies, University of Tehran, Year 5, No. 11, Fall and Winter, pp. 34-115.

Rahmani Mitra (2013). Developments in North Africa and Iran's business opportunities (determination of goods requested by Iran for tariff reduction in case of establishment of preferential trade). Business reviews. Number 65.

Rasekhi, Saeed and Mir Abdallah, Hosseini (2017), Evaluation of regional economic convergence of the Caspian Sea Basin, Central Eurasian Studies, University of Tehran, Year 10, Number 1, Spring Summer, pp. 67-84.

Saqib, Hassan and Saif Elah, Sadeghi Yarandi (2005). Examining the effects of bilateral preferential trade agreement between Iran and Pakistan: using the SMART simulation model. Bazargani Research Journal, Year 10, No. 38, Spring, 259-294.

Yaqoubi, Parisa and Saqib, Hassan (2018). The strategic importance of Chabahar port in the regional interactions of Iran and India, Institute of Business Studies and Research.

Viner, J. (1950), the Customs Union Issue, New York, Carnegie Endowment for International Peace.

https://irica.gov.ir

https://www.trademap.org

https://wits.worldbank.org